Πολλοι θεωρουν προσβλητικο να αποκαλεις καποιον “χοντρο” κανεις ομως ποτε δεν σκεφτηκε πως ειναι το ιδιο με το να αποκαλεις καποιον ”λεπτο”, ”στεκα” ”οδοντογλυφιδα” και τα σχετικα . Μπορω να επιβεβαιωσω πως και τα δυο ειναι εξισου πολυ σκληρα αφου και εγω ειμαι ενα απο τα ατομα που ΕΣΥ αποκαλεις ”ανορεξικα” . Κανεις δεν σκεφτηκε πως οσος κοπος χρειαζεται για να χασεις βαρος αλλος τοσος χρειαζεται για να παρεις βαρος. Τωρα ολοι θα πουν ”μα καλα ειναι δυσκολο να τρως;; ” ΝΑΙ λοιπον ειναι γιατι και εμεις ως λεπτα ατομα εχουμε προβληματα . Οπως στην περιπτωση μου εχω πολυ καλο μεταβολισμο με αποτελεσμα οτι και αν φαω να το χωνευω κατευθειαν αυτο με εμποδιζει στο να παρω κιλα και ειναι πολυ απαιτητικο αφου με αναγκαζει να πρεπει να τρωω τουλαχιστον 5 φορες την μερα πραγμα ακατορθωτο με βαση το καθημερινο προγραμμα ενως εφηβου. Οποτε ολοι εσεις ξανασκεφτητε ποτε ηταν η τελευταια φορα που αποκαλεσατε καποιον ”στεκα” και θυμηθητε την αντιδραση του….δεν νομιζω να σας χαμογελασε

5 notes

και τωρα τι ? παλι πρεπει να πουμε αντιο? παλι πρεπει να κανουμε τους αγνωστους ? παλι θα πρεπει να παλεψουμε με τα συναισθηματα μας και να κανουμε σαν ποτε να μην συναιβει τιποτα.. ε λοιπον δεν μπορω να το κανω αυτο γιατι σαγαπαω δεν μπορω να σε κοιταω στα ματια χωρις να ανεβαινουν οι χτυποι της καρδια μου γιατι εισαι αυτος ο ΕΝΑΣ που με ολοκληρωνε που με εκανε να δακρυζω απο τα γελια που με εκανε τον πιο ευτιχησμενο ανθρωπο στο κοσμο που ηταν παντα διπλα μου.Πως μπορεις να φευγεις ?

5 notes

Καταλαβαινεις ποσο πολυ θελεις καποιον οταν παντου μυριζεις το αρωμα του !!

27 notes
that’s the true honey :3

that’s the true honey :3

και κανεις δεν θα νοιαστει μεχρι να ξεσπασεις δημοσιως  αλλα γιατι να χρειαστει να φτασεις σε αυτ ο το σημειο γιατι να μην υπαρχει καποιον που να σε ρωταει με το παραμικρο αν εισαι καλα καποιον να νοιαζεται πραγματικα ?!! Χα, βεβαια τι λεω ολοι πλεον κοιτανε την παρτη τους κανεις δεν σε νοιαζεται πραγματικα απλα ειναι αναγκασμενος να σου συμπαρασταθει για να μην αρχισεις τη μουρμουρα.. και εμεις τι ? εμεις που νοιαζομαστε πραγματικα για τους αλλους που δινουμε τον καλυτερο μας εαυτο κ ξημεροβραδυαζουμε αν δεν ειναι καλα ??? Ναι !!! ειμαστε οι ΜΑΛΑΚΕΣ της υποθεσης

2 notes
very different!!

very different!!

Σ’αγαπαω

Όλα άρχισαν πριν ένα χρόνο το Καλοκαίρι του 2012, όταν εγώ και η κολλητή μου πήγαμε διακοπές στο χωριό μου. Αρχικά γνωρίσαμε πιο πολλά αγόρια και ανάμεσα σε αυτά ήταν και ο Δημήτρης το αγόρι που με έκανε να αγαπήσω και να μισήσω τον έρωτα.
Ήταν από τα αγόρια που άμα του αρέσεις θα κάνει τα πάντα για να σε κατακτήσει αυτό ήταν που μου τράβηξε και εμένα το ενδιαφέρον!! Φαινόταν ότι ήταν από τους τύπους που αλλάζουν κάθε μέρα κοπέλα αλλά είχε και τα πλεονεκτήματά του, ήταν ευγενικός, με χιούμορ και οι κινήσεις και τα λόγια του μετρημένα. Ο ιδανικός για μένα γνωστή ως « το αθώο κοριτσάκι που ενθουσιάζεται εύκολα » .
Οπότε δεν χρειάστηκε να κάνει πολλά για να με ρίξει, από την μια οι ατάκες και οι προφάσεις που έβρισκε για να με πλησιάσει κ από την άλλην η γοητεία του που με έκανε να αφεθώ στην μαγεία του. 
Όλο το σκηνικό απτήν γνωριμία μας σε ένα παγκάκι της πλατείας και την διαδρομή μαζί χέρι-χέρι σε ένα εκκλησάκι ως και τα πιο χαζά σημεία όπως την στιγμή που μου ‘έκανε’ πρόταση γάμου ήταν τέλεια. Καθώς γυρνάγαμε πίσω από μέσα μου περνούσαν χίλιες-δύο σκέψεις και πρώτη από όλες ότι “Αυτός είναι ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ !! “ , ένιωθα αυτό το *ζίνγκ* ανάμεσά μας όπως εκείνο το αγόρι με εκείνο το κορίτσι-νυχτερίδα απτήν ταινία «Ξενοδοχείο για τέρατα» . Το κορυφαίο όμως ήταν το φιλί για καληνύχτα… ΟΚ! Το ξέρω δεν είναι και το καλύτερο να φιληθείς με κάποιον που μόλις γνώρισες αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να χάσω τέτοια ευκαιρία.. στην αρχή με φίλησε σταυρωτά κανά 2-3 φορές κ ξαφνικά γύρισε μεριά με αποτέλεσμα να τον φιλήσω στο στόμα.. 
- ουπςςς ατύχημα!!
Να λέει αυτός και εγώ σε awkward φάση με τα μάγουλα ντομάτες να του λέω:
- εμμμμ, δεν πειράζει.. καληνύχτα !!
Ενώ από μέσα μου έλεγα συνέχεια “ λες να βιάστηκα?? Και αν θέλει μόνο φάση ?? Όχιι !! εγώ θέλω σχέση.. “ και απλά κάθεσαι γεμάτη απορία περιμένοντας όλο το υπόλοιπο βράδυ για ένα μήνυμα και εφόσον ο έρωτας περνάει από το στομάχι σαβουριάζεις και κάτι κατά τη διάρκεια της αναμονής. Περιμένεις- περιμένεις αλλά τίποτα, οπότε κλείνεις τα μάτια και εκεί που πάει να σε πάρει ο ύπνος τσουυπ ο χαρακτηριστικός ήχος του «έχεις μήνυμα» και πετάγεσαι όρθια όλο ενθουσιασμό. Ανοίγεις το κινητό σιγά-σιγά, κλείνεις τα μάτια , σταυρώνεις τα δάχτυλα για κανέναν αιώνα… μετά ανοίγεις το μήνυμα και.. `Cosmote` « ο χρόνος ομιλίας σας τελείωσε , παρακαλώ ανανεώστε τον» ΤΕΛΕΙΑΑ !! 2 τα κακά.
1ον : δεν ήταν ο μελλοντικός σου άντρας που πριν λίγο γνώρισες .
2ον : και αυτός να ήταν δεν θα είχες πώς να του απαντήσεις αφού μόλις σου τελείωσε η κάρτα..!! 
Ξανακλείνεις τα μάτια απογοητευμένη και απλά εύχεσαι να τον ξαναπετύχεις κάπου.

Δεύτερη μέρα:
Ξυπνάς χαρωπή-χαρωπή πετώντας για τα χθεσινοβραδινά και απλά σκέφτεσαι «οκ! Αποκλείεται να μην μου στείλει ένα `Καλημέρα`» 
Ντιν!Ντιν! ανώμαλη προσγείωση # 
Αφού με μεγάλη απογοήτευση δεν σου έχει στείλει τίποτα και ΟΧΙ αποκλείεται να σου στείλει αφού η ώρα κοντεύει 1:00 το μεσημέρι . Οπότε με λύπη συμπεραίνεις ότι πρέπει να ήταν ένα απλό “one-afternoon-kiss” και αντί να μοιραστείς την lacta σου απλά την καταβροχθίζεις μόνη σου.
Φυσικά δεν έχεις καμία όρεξη να βγεις αλλά η κολλητή σου μόλις σε πήρε τηλέφωνο και άρχισε την μουρμούρα:
- Γνώρισα ένα παιδί στην παραλία και ήταν τόσο μπλα μπλα μπλα μπλα οπότε 7 να είσαι πλατεία πλιζζζ !!
-Εεε ?? τι είπες?? Ποιος ήρθεε?
-μπιπππ…μπιπππ..μπιπππ 
Δεν μπορείς όμως να κάνεις και αλλιώς αφού μια την έχεις και αυτή εξάλλου ανέχτηκε τα μέλια με τον άγνωστο- πλέον γνωστό. Οπότε φοράς ότι βρίσκεις μπροστά σου και κάνεις κουράγιο ενώ κατευθύνεσαι στην πλατεία. Στα μισά του δρόμου μπαίνεις λίγο 0.facebook να δεις τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο , όταν ξαφνικά βλέπεις ένα μήνυμα ‘θα είμαι πλατεία στις 7 θα έρθεις να μου κάνεις παρέα;;’ από τον Δημήτρη<3 . Κοιτιέσαι απότομα στο τζάμι ενός αυτοκινήτου κ αρχίζεις να ουρλιάζεις (από μέσα σου ΠΑΝΤΑ) για το πόσο απαίσια είσαι ντυμένη ,για το ελαφρώς( ο θεός να το κάνει) ατημέλητο μαλλί σου και το make-up που έμεινε από χτες¨ κάνεις μεταβολή και τρέχεις σφαίρα σπίτι να αλλάξεις και να μεταμορφωθείς σε τέλεια ντυμένη-μακιγιαρισμένη και χτενισμένη με χρονικό όριο 15 λεπτά.
Έτοιμη, κάνεις τον σταυρό σου και με αποφασιστικό παρασελέ βήμα μπαίνεις στην πλατεία ακούγοντας την Βίκυ Καγιά να σου λέει από το βάθος ‘Πάμε κορίτσι μου το χεις!!!’ και τότε σε διακόπτουν οι τσιρίδες της κολλητής σου επειδή άργησες και εσύ πρέπει να της πεις όλη την ιστορία της ζωής σου για να σταματήσει την υστερία ενώ στο βάθος διακρίνεις τον Δημήτρη να σε κοιτάει επίμονα οπότε κάνεις και εσύ το ίδιο, έτσι τα βλέμματά σας συναντιούνται και όλα μπαίνουν σε slow-motion ενώ η φίλη σου στα χώνει κ χωρίς να το καταλάβεις πετάει μια χειροβομβίδα μέσα στο μυαλό σου λέγοντάς σου «παρεμπίπτοντος από ότι άκουσα ο Δημήτρης είναι ο πιο γνωστός πέφτουλας του χωριού» και ΜΠΟΥΥΥΥΜΜΜ..!!!! 
-Εεεε; Πάρ’το αλλιώς.. πως το έμαθες εσύ αυτό; Από πότε ρωτάς για τον Δημήτρη; !! 
- Το παιδί που γνώρισα σήμερα ; Χελόου αφού στα είπα και από το τηλέφωνο.. είναι ο κολλητός του Δημήτρη..!!
Το σκέφτεσαι το ξανασκέφτεσαι και δεν βρίσκεις κανέναν λόγο που θα μπορούσε να σου πει ψέματα η κολλητή σου. Οπότε αγνόησα τις επίμονες ματιές που μου έριχνε ο Δημήτρης κ κατευθύνθηκα προς τη παρέα μου .
Δεν άντεξα όμως έπρεπε να μάθω αν ισχύουν όλα αυτά που έμαθα και δυστυχώς όλα ήταν αλήθεια… και στην τελική ποτέ δεν τον γνώρισα ή μάλλον ποτέ δεν γνώρισα τον πραγματικό του εαυτό.
Τέλεια η κολλητή μου είχε βρει το ιδανικό αγόρι για το καλοκαίρι και εγώ πάλι στην απέξω.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ 
( η αλήθεια είναι ότι απ΄το περσυνό καλοκαίρι δεν θυμάμαι πολλά αλλά είναι κάποιες στιγμές που δεν ξεχνιούνται με τίποτα! ) 
ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ 

Θυμάμαι αυτό με τον Δημήτρη κράτησε περίπου 1 μήνα. Τις πρώτες μέρες είχα κατά-ενθουσιαστεί γιατί ήταν πρωτόγνωρη για εμένα εμπειρία αλλά για αυτόν ήμουν απλά μια φάση, μια καβάτζα από ότι κατάλαβα.
Καθόμασταν μαζί και το βγάζαμε στο μουγκό ενώ βλέπαμε την κολλητή μου με τον φίλο του να έχουν αυτή την χημεία μεταξύ τους και να περνάνε υπέροχα και εμείς απλά να είμαστε αγκαλιά έτσι για να περνάει η ώρα. 
Η αλήθεια είναι ότι είχα φάει σκάλωμα μαζί του αλλά αυτός ήταν λίγο απόμακρος και με ξενέρωνε οπότε μόνο μια λύση υπήρχε… Όλοι λένε ότι μόνο όταν χάνεις κάποιον καταλαβαίνεις την αξία του… Πινγκοο!! 
Και να το σχέδιό μου :
Βήμα 1ο :Κόβω να στέλνω πρώτη μήνυμα ή οτιδήποτε και περιμένω ναμου στείλει πρώτα αυτός 
Βήμα 2ο : Θα γίνω πιο ψυχρή και ‘δύσκολη’
Βήμα 3ο : Θ κάνω νέες γνωριμίες και παρέες για να δω την αντίδρασή του και αν θα ζηλέψει. !!
Και ΟΧΙ δεν είμαι τρελή…βασικά μπορεί λίγο για αυτόν αλλά anyway από εδώ θα κρίνω αν όντως με θέλει και ενδιαφέρεται ή απλώς με έχει για να περνάει την ώρα του.
———————————————και εδώ ένα μεγάλο κενό στο μυαλό μου————————————

Νομίζω τα κατάφερα τον έκανα να ζηλέψει και πλέον ήμασταν μαζί.
Ο καιρός περνούσε ωραία από εκεί και μετά θυμάμαι πλέον εγώ, ο Δημήτρης , κολλητή μου η Ανθή και το αγόρι της ο Άγγελος είχαμε γίνει μια παρέα , πηγαίναμε μαζί βόλτες είτε κάπου κοντά όπως στην πλατεία και το βράδυ κατά τις 10:30 στο γήπεδο όπου πηγαίναμε και ξαπλώναμε στο χορτάρι χαζεύοντας τα αστέρια είτε ατελείωτες διαδρομές με τα μηχανάκια στο βουνό ή σε απόμακρα μέρη που μόνο εμείς ξέραμε.
Έχω τόσες πολλές στιγμές να θυμάμαι π.χ. όταν έπρεπε να προσέχουμε να μην μας δουν μαζί στο χωριό και βγάλουν καμία φήμη και το μάθει ο πατέρας μου ή όταν πηγαίναμε βόλτες με το μηχανάκι και πηγαίναμε μακριά ώστε να μην μας δει κανείς.
Θυμάμαι είχαμε πάει σε ένα εκκλησάκι πάνω στο βουνό και είχαμε πιάτο όλο το χωριό εκεί είχαμε «παντρευτεί» και θυμάμαι συγκεκριμένα μια μέρα που είχα κουραστεί και με είχε πάρει αγκαλιά και περπατάγαμε. Ήταν ότι πιο τέλειο μου είχε συμβεί κ πάντα θα θυμάμαι αυτές τις ωραίες στιγμές αλλά και στιγμές μου δεν έπρεπε να είχαν συμβεί όπως όταν κάηκα στην εξάτμιση από το μηχανάκι του και το είδε ο μπαμπάς μου ή στιγμές που απλά ξεχνιόμασταν και φιλιόμασταν μπροστά σε όλη τη πλατεία. 
Δεν πρόκειται να ξεχάσω τον ήχο από τα μηχανάκια που περνούσανε μπροστά από το σπίτι μου και κόρναραν συνθηματικά ή όταν είχαμε μαλώσει κ είχε έρθει έξω από το σπίτι και δεν έφευγε.
Απλά όταν σκεφτόμουν όλα αυτά που περάσαμε δάκρυζα, ήξερα ότι τον έχω ερωτευτεί. Δυστυχώς τελείωσαν όλα αυτά το παραμύθι είχε πάρει το τέλος του όταν πια έπρεπε να φύγω και να τον αποχωριστώ ήταν ότι χειρότερο θα μπορούσε να μου συμβεί, ανταλλάξαμε αντικείμενα για να θυμόμαστε ο ένας τον άλλον τα οποία είχαμε ποτίσει με ένα κιλό άρωμα.
Ήξερα ότι δεν θα καταφέρναμε να κρατήσουμε σχέση από απόσταση αλλά αυτός ισχυριζόταν ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε παρά την απόσταση έτσι είπα να δοκιμάσουμε. Δεν κράτησε όμως για πολύ αυτός απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ και έψαχνε συνέχεια αφορμές για τσακωμό εγώ όμως υποχωρούσα γιατί δεν ήθελα να τελειώσει όλο αυτό. Μέχρι εκείνη την ημέρα που με τα λόγια του μου ράγισε την καρδία και κατέστρεψε την γνώμη που είχα για αυτόν λέγοντάς μου ότι φιλήθηκε με άλλη και του αρέσει πολύ και θέλει να χωρίσουμε γιατί δεν έβγαζε πουθενά… ήθελα να του πω « όταν στα έλεγα εγώ εσύ τα αρνιόσουν και έλεγες ότι δεν θα με πληγώσεις κοίτα με τώρα !!!» αλλά αντί για αυτό είπα ένα απλό «ΟΚ!» και του το έκλεισα. Άρχισα να κλαίω, να χαρακώνομαι και να ξεσπάω σε ότι βρίσκω μπροστά μου. 
Ήταν ο πρώτος μου έρωτας, η πρώτη μου σοβαρή σχέση, το άτομο που πέρασα τόσες στιγμές κ αντάλλαξα τόσα συναισθήματα(τουλάχιστον από την μεριά μου) και ξαφνικά όλα έγιναν καπνός, ήξερα ότι όλα θα τέλειωναν αργά ή γρήγορα αλλά είχα τόσα να του δώσω ακόμη.
Μετά από όλα αυτά κάναμε αρκετό καιρό για να ξαναμιλήσουμε και εγώ κάθε μέρα πονούσα όλο και πιο πολύ έτσι αποφάσισα να του στείλω ένα μήνυμα για να του πω πως αισθάνομαι, την απάντηση που πήρα δεν την περίμενα μου έλεγε ότι και αυτός νιώθει πράγματα για εμένα αλλά είναι με άλλη και ούτος ή άλλως δεν πρόκειται να ξαναβρεθούμε. 
Ο καιρός περνούσε και εγώ είχα αρχίσει να ξεχνιέμαι… δυστυχώς για εμένα όμως έπρεπε να ξαναπάω στο χωριό μου και απλά δεν είχα καμία όρεξη να ξαναδώ τον Δημήτρη οπότε το μόνο που μπορούσα να κάνω είναι να τον αποφεύγω συνέχεια, πράγμα ακατόρθωτο αφού με πλησίαζε συνέχεια και εγώ τον απέφευγα συνέχεια γιατί ήταν ακόμη με την άλλην. Ερχόταν συνέχεια δίπλα μου και με αγκάλιαζε, προσπαθούσα να αντισταθώ αλλά όσο νάνε ακόμα τον ήθελα, ανταλλάζαμε μηνύματα και μιλάγαμε ώρες ατελείωτες χωρίς να το ξέρει η κοπέλα του .
Θυμάμαι ένα βράδυ που ήμασταν μαζί και του είπα ότι θέλω να μείνουμε φίλοι τότε με άρπαξε και με φίλησε.. τα έχασα, δεν ήξερα τι να κάνω¨ ευτυχώς δεν συνεχίστηκε τίποτα μεταξύ μας γιατί είχε κοπέλα απλά υπήρξαν φορές που ανταλλάζαμε βλέμματα με τόσο πάθος και όμως δεν κάναμε τίποτα. 
Έτσι τελείωσε το καλοκαίρι του 2012 με τόσες ωραίες αλλά και άσχημες στιγμές ( που απλά δεν ήθελα να αναφέρω γιατί ήδη με έχουν πάρει τα ζουμιά)
* ΤΕΛΟΣ ΒΑΡΕΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ…….*

Τα σχολεία άρχισαν και χαθήκαμε(λογικό αφού αυτός ήταν Αιγάλεω και εγώ Μενίδι αλλά anyway) , αλλά τα συναισθήματα είχαν μείνει βαθιά μέσα μας.
Και γιατί το λέω αυτό;; Γιατί έστω και αυτές τις λίγες φορές που μιλάγαμε είτε από το κινητό είτε από το fb μιλάγαμε για όλα αυτά που περάσαμε και νιώσαμε ο ένας για τον άλλον και ποτέ δεν ξεχάσαμε. Τίποτα όμως δεν ήταν εύκολο με την απόσταση στη μέση, απλά και οι δυο ανυπομονούσαμε για το φετινό καλοκαίρι.
Μέσα στον χρόνο κανονίζαμε να βρεθούμε με κάποιο τρόπο χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το μόνο σίγουρο ήταν για το καλοκαίρι.
Ο καιρός περνούσε το και εμείς ακόμη αναπολούσαμε στο παρελθόν και φανταζόμασταν το μέλλον μαζί αν και οι δυο είχαμε σχέση.
Άλλαζαν οι εποχές άλλαζα και εγώ, άρχισα να σκέφτομαι αλλιώς! Δεν ήθελα πλέον να ξανά αφήσω τον Δημήτρη να μπει στη ζωή μου κ να με πληγώσει πάλι, ήμουν σίγουρη για αυτή μου την επιλογή και είχα αποφασίσει να μην ξανά γυρίσω στο παρελθόν, ήθελα απλά το επόμενο καλοκαίρι να είναι για εμένα και να περάσω καλά με την παρέα μου αν και πρέπει να ομολογήσω πως πάντα βαθιά μέσα μου τον αγαπούσα αλλά έπρεπε να δείξω δυνατή και να μην ξαναπέσω στην παγίδα του, δεν θα τον άφηνα να πάρει αυτό που θέλει όπως γινόταν πάντα τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα.!!! 
Το καλοκαίρι πλησίαζε και εγώ είχα αλλάξει για τα καλά, πλέον του μιλούσα ψυχρά και απότομα, του έλεγα ότι δεν σκοπεύω να πέσω στην παγίδα του και να ξαναπληγωθώ( και καλά) , ενώ αυτός τα αρνιόταν όλα αι ισχυριζόταν ότι άλλαξε( και καλά again)
Το σχολείο τελείωσε και η αντίστροφη μέτρηση των ημερών μόλις είχε αρχίσει.
Δεν ξέρω αλλά από την μια ήθελα τόσο να πάω, ένιωθα αποφασισμένη να τον κάνω να μετανιώσει που με πλήγωσε και να δει τι έχασε(+10 points ), ίσως να έδινα και μια ευκαιρία σε εκείνον τον φίλο του που με γούσταρε πέρσι και εγώ δεν του έδωσα σημασία εξαιτίας του Δημήτρη (+100 points), χμμ θα έκανα και παρέα με εκείνα τα αγόρια που ο Δημήτρης δεν συμπαθούσε (+1.000 points)
Ναι! Οκ το ξέρω , είπα ότι αυτό το καλοκαίρι θα είναι για εμένα αλλά το να κάνω κόλαση την ζωή του αποτελεί την δικιά μου ευτυχία άτι σαν εκδίκηση( της ξανθιάς) 
Girl you are dreaming… σκέφτομαι τώρα που τα γράφω όλα αυτά!!
Και που λέτε μπήκε το καλοκαίρι άρχισε να μυρίζει θάλασσα και το περσυνό άρωμα του Δημήτρη ( ΟΧΙ ΚΑΛΟ!!) και εγώ μέσα στο σπίτι παίζοντας Candy Crash στο facebook όταν ξαφνικά βλέπω μήνυμα… Έλα τώρα προφανές!! Ο Δημήτρης φυσικά.. αλλά θέλω να μου πείτε τι θα κάνατε αν βλέπατε το παρακάτω μήνυμα : «Μαρία πότε θα έρθεις στο χωριό? Περνάω από το σπίτι σου και όλα είναι κλειστά, περνάω από το γήπεδο και μυρίζω το άρωμά σου(τι σύμπτωση και εγώ το ίδιο), ξέρεις πλησιάζει ο καιρός που ήμασταν μαζί»
Ναιιι.. και η Μαρία έμεινα μ@λ***ς σόρρυ αλλά δεν άντεξα το είπα! Μα γιατί πάντα εκεί που είσαι καλά και τον έχεις ξεπεράσει να γυρνάει και να στα ισοπεδώνει όλα ?!! Και το κακό είναι ότι εκείνες οι πεταλούδες που με κόπο βγήκαν από το στομάχι μου τώρα ξαναγύρισαν!!
Αλλά έλα τώρα Μαρία έρεπε να το φανταστείς ο κλασικός Δημήτρης ο πέφτουλας που όποτε σε θυμάται νομίζει πως μπορεί να σε κάνει δικιά του αν και το καταφέρνει σχεδόν πάντα..!!
Αλλά όχι η Μαρία έχει ακόμη ένα σχέδιο( έλα, δεν θέλω να ακούω αναστεναγμούς)
Βήμα 1ο :Δεν του δίνεις σημασία, βλέπεις αν σου μιλήσει ή να σου στείλει αυτός πρώτα.
Βήμα 2ο :Δεν τον αφήνεις να πάρει αυτό που θέλει, θα είσαι δύσκολη!
Βήμα 3ο :Κάνεις παρέα με αγόρια να δεις αν θα ζηλέψει! (εε, εντάξει all-time classic)
‘Έλα Μαρία 3 βήματα είναι μπορείς’ έλεγα από μέσα μου καθ’όλη την διάρκεια της διαδρομής για το χωριό! Και εκεί που κλείνεις τα μάτια και λες «το’χω» ακούς τον μπαμπά σου να σου λέει «Φτάσαμε» και αρχίζει να χτυπάει η καρδιά σου γρήγορα για το τι μπορεί να συμβεί !
Και αφού κανείς δεν ξέρει ότι είσαι χωριό αποφασίζεις να βάλεις ότι καλύτερο έχεις στην βαλίτσα σου, βάφεσαι και φτιάχνεις τα μαλλιά σου μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια.
Τικ-τακ… Τικ-τακ η ώρα πλησιάζει 7 οπότε αρχίζω και κατευθύνομαι στην πλατεία με το στομάχι κόμπο και την καρδιά να χτυπάει τόσο δυνατά που νόμιζα ότι θα βγει απ’έξω , και πριν προλάβω να το συνειδητοποιήσω στα σκαλιά της πλατείας οπότε παίρνω μια βαθιά ανάσα κάνω τον σταυρό μου και μπαίνω στην πλατεία με το γνωστό αποφασιστικό πασαρελέ βήμα, βλέπεις την παρέα σου τρέχεις προς το μέρος τους και αρχίζουν τα φιλία και οι αγκαλιές. Ευτυχώς για εμένα ο Δημήτρης δεν είχε φανεί ακόμη , μέχρι που ακούω ένα μηχανάκι να κατευθύνεται προς το μέρος μου με σούζα παρακαλώ! (οκ πρέπει να παραδεχτώ έκανε καλύτερη είσοδο από εμένα) και φυσικά ήταν ο Δημήτρης ¨έρχεται με χαίρεται , κάθετε δίπλα μου και αρχίζει τα πειράγματα και τις αγκαλιές come on.. Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, αλλά εγώ εκεί τραβιόμουν συνέχεια. Good job Μαρία.!!
Αυτό συνεχίστηκε κανά 2-3 μέρες αλλά εγώ εκεί του θύμιζα όσα μου είχε κάνει και του έλεγα ότι δεν πρόκειται να τον αφήσω να με ξαναπληγώσει! Τον έβλεπα πως βασανιζόταν, ήθελε να με αγκαλιάσει και δεν τον άφηνα ενώ αυτό το συναίσθημα γεμάτο ικανοποίηση με είχε καταλάβει. Αν και μεταξύ μας τώρα, καταβάθος είχα τόσο ανάγκη μια αγκαλιά του ή ένα φιλί του.
Και όσο αυτός ήταν στην αναμονή εγώ κατηφόριζα προς το σπίτι μου μέχρι την στιγμή που με είδε! Ήθελε να με πάει σπίτι και δεν δεχόταν ΟΧΙ! Και καθώς περπατάγαμε μαζί στα στενάκια με αρπάζει και με φιλάει ( και τώρα θα πείτε που πήγε η ψυχρότητά σου Μαρία;; αλλά άνθρωπος είμαι αδυναμίες έχω!!) και από εκεί που περπατάγαμε σε απόσταση 1 μέτρο ξαφνικά προχωράγαμε χέρι-χέρι και όταν έπρεπε να χωριστούμε μου έδωσε ένα φιλί για καληνύχτα (οκ σίγουρα θα ήταν καλή η νύχτα μετά από αυτό).
Μετά όμως άρχισε ο εσωτερικός μονόλογος με εμένα σε φάση «εντάξει τόση προσπάθεια έκανε τόσο καιρό αν ήταν να με ήθελε μόνο για μια φάση σιγά μην παιδευόταν τόσο, δείχνει και μετανιωμένος γιατί όταν μιλήσαμε παραδέχτηκε τα λάθη του λες να αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία?? από την άλλην όμως ο άνθρωπος δεν αλλάζει οπότε θα με πλήγωνε αργά ή γρήγορα..!!»
Φαινόταν τόσο διαφορετικός για να φανταστείτε μου έστειλε «μου είχε λείψει η υπέροχη καληνύχτα σου» ενώ πέρσι όταν πρωτοφιληθήκαμε δεν μου είχε στείλει τίποτα(+10 points to Δημήτρης) και ενώ μιλάγαμε μου έστειλε «Σαγαπάω» (+1.000.000.000 points tο Δημήτρης but no wait…) σιγά μην το εννοεί οπότε του απάντησα «πρόσεχε το σαγαπώ είναι μεγάλη κουβέντα» αλλά αυτός εκεί να μου λέει «σαγαπάω με αγαπάς και θα παντρευτούμε» εντάξει ήταν προφανές είχε πιεί.!!
Τέλος πάντων μετά από εκείνη την βραδιά και αφού επέμενε ότι δεν θα με πληγώσει του έδωσα μια ευκαιρία(ΝΑ ΜΑΡΙΑ!!). Ομολογώ πως ήταν ωραία στην αρχή, ήμασταν κάθε μέρα μαζί και απλά όταν ήμουν μαζί του περνούσα υπέροχα, ώρες-ώρες όμως υπήρχαν και εντάσεις γιατί έκανα παρέα με ένα αγόρι που του άρεσα και ο Δημήτρης φοβόταν και ζήλευε μην γίνει κάτι μεταξύ μας αφού είχε και όλους να του λένε να προσέχει γιατί πολύ μαζί με εκείνο το παιδί είμαι και αυτός νευρίαζε, πέρα από αυτό όμως είχα και εγώ δύσκολες φάσεις αφού ακουγόντουσαν πολλά για εμένα και όταν το είχα πει στον Δημήτρη μου είπε πως και αυτός έχει ακούσει διάφορα.. όταν το άκουσα φοβήθηκα μην με αφήσει και αυτός, δεν ήμουν εκεί ούτε μια βδομάδα και όλοι ήταν εναντίον μου. Άρχισα να κλαίω όταν με είδε ο Δημήτρης με πήρε αγκαλιά, μου σκούπισε τα δάκρυα και μου είπε να μην στεναχωριέμαι και να μην ακούω τι λένε οι άλλοι μόνο αυτόν να ακούω που με αγαπάει !!Ένιωσα τόσο ανακουφισμένη, είναι ωραίο να ξέρεις ότι έχεις κάποιον δίπλα σου που σε νοιάζεται..! Αμέσως μετά το βράδυ μου έστειλε ένα μήνυμα λέγοντάς μου «Μαράκι μου δεν θέλω να σε δω πάλι όπως σήμερα το απόγευμα, δεν μπορώ να βλέπω το προσωπάκι σου μέσα στα δάκρυα, έχεις ωραίο χαμόγελο και όταν χαμογελάς λάμπουν τα ματάκια σου»
Μήπως τελικά είχε αλλάξει;; Μήπως όντως κατάλαβε τα λάθη του;;
Την επόμενη μέρα πήγαμε με το μηχανάκι σε ένα εκκλησάκι που μου είχε πρωτοκάνει ‘πρόταση γάμου’. Ήταν απλά υπέροχα με είχε όλη την ώρα στην αγκαλιά του και κοιτάγαμε μαζί τα αστέρια. Τα μηνύματα όμως μετά ήταν ακόμη πιο καλύτερα…( ακολουθεί συνομιλία, παρακαλώ πάρτε κουβά για κάθε περίπτωση)
Αυτός: Μαρία μου σε έχω ερωτευτεί καρδούλα μου!( yesss!!το ήξερα)
Εγώ: Αλήθεια το εννοείς ;; (εγώ η δύσπιστη και καλά)
Αυτός: Ναι! Δεν θα στο έλεγα αν δεν το ένιωθα!
Εγώ :Αγάπη μου εσύ.. μου έλειψες.. μην με αφήσεις.!!(ναι οκ ,εγώ προειδοποίησα!!)
Αυτός: δεν έχω σκοπό βρε καρδιά μου! Ήταν ωραία βραδιά!!(άχουυυυ)
(μετά από πολλούς κουβάδες μέλλια)
Αυτός: σε θέλω πολύ και φοβάμαι μην σε χάσω!!(άχουυυ again)
Εντάξει κάθε κορίτσι όταν βλέπει τέτοια λυγίζει και τον είχα ερωτευτεί όσο να είναι δεν είχαμε περάσει και λίγα από πέρσι( αλλά έχει και συνέχεια η ιστορία)
Τα πράγματα πήγαιναν καλά αλλά ήταν πολύ ζηλιάρης και δεν ξέρω αν θυμάστε εκείνο το αγόρι που του άρεσα?? Λοιπόν δεν ήθελα να κάνω παρέα μαζί του και να του μιλάω, μια φορά είχαμε μαλώσει τόσο πολύ για αυτό το θέμα που με έβαλε να διαλέξω ανάμεσα σε αυτόν και εκείνο το αγόρι. Πρέπει να ομολογήσω είχε δίκιο γιατί δεν είναι ωραίο να ξέρεις ότι ή κοπέλα σου κάνει παρέα με κάποιον που την γούσταρει και να μην ξέρεις τι λένε και τι κάνουν , ιδικά αν είναι και εχθρός σου… οπότε διάλεξα τον Δημήτρη! Μετά όμως από αυτή μου την επιλογή άρχισαν οι καυγάδες με εκείνο το αγόρι και ενώ ο Δημήτρης μου είχε πει να μην του ξαναμιλήσω, εγώ του μίλησα για να λυθεί το θέμα. Όταν το έμαθε ο Δημήτρης δεν μου μίλαγε, εγώ ήμουν χάλια είχα κάνει λάθος και το ήξερα οπότε του μίλησα και το εξήγησα ότι δεν του το είπα μόνο και μόνο για να μην μαλώσουμε και τον χάσω, δεν είπε τίποτα και σηκώθηκε και έφυγε. Όταν με ξαναείδε μου έδωσε πίσω ένα βραχιολάκι που του είχα δώσει για να με θυμάται, ήταν λες και μου έλεγε ΤΕΛΟΣ!!
Σοκαρίστηκα, σηκώθηκα και έφυγα, πήγα κάπου που να μην με βλέπει κανείς κ άρχισα να κλαίω, όταν γύριζα πίσω άρχισα να ζαλίζομαι, όταν με είδαν οι φίλες μου έτρεξαν προς το μέρος μου να με κρατήσουν. Δεν μπορούσα να ανασάνω και με το ζόρι κρατιόμουν όρθια, ένιωθα ένα τεράστιο κενό μέσα μου το ίδιο πρέπει και αυτός αφού οι φωνές του ακουγόντουσαν σε όλη την πλατεία από τα νεύρα του! Οι φίλες μου, μου έλεγαν ότι πρώτη φορά κάνει έτσι για κορίτσι και ότι πρέπει να
με έχει ερωτευτεί για να με καθησυχάσουν, μάταια όμως του έστειλα ένα μήνυμα για το πόσο απαίσια ένιωθα και ότι τον αγαπούσα. Ήμουν έτοιμη να πάω σπίτι μου όταν ήρθε με αγκάλιασε και με φίλησε…όλα μου έφυγαν εκείνη την στιγμή ήμουν στην αγκαλιά του και αυτό μου αρκούσε, μου σκούπισε τα δάκρυα και μου ζήτησε συγνώμη. Όλα επανήλθαν στο κανονικό τους και εγώ δεν είχα σκοπό να ξαναρισκάρω να τον χάσω οπότε έκοψα και την καλημέρα με τον άλλον!!
Ήμασταν μαζί και οι δυο είχαμε αισθήματα για τον άλλον, πολλές φορές μου έλεγε ότι με αγαπάει αλλά εγώ του έλεγα κάτι του τύπου»κόψε τις βλακείες» γιατί ήξερα ότι υπερέβαλε αλλά αυτός συνέχιζε…Μια μέρα του είπα να μην μου ξαναπεί ότι με αγαπάει γιατί δεν το εννοεί και το ήξερα αλλά αυτός ήταν αποφασησμένος και μου απάντησε «σαγαπω τουλάχιστον έτσι νιώθω μπορεί να είναι μπορεί, μπορεί να μην είναι δεν με νοιάζει εγώ θέλω να σου λέω ότι σε αγαπάω!!» τότε του έκανα μια ερώτηση παγίδα και τον ρώτησα αν μαγαπάει όπως όλες τις άλλες και τι νιώθει για εμένα. Ομολογώ ότι δεν περίμενα να μου απαντήσει με τόση ευκολία, λέγοντάς μου ότι εγώ είμαι διαφορετική από τις άλλες και μετά από 5 λεπτά μου έστειλε : ¨ξεκίνησα να γράφω ένα κατεβατό μήνυμα για το τι νιώθω για εσένα αλλά τελικά καταλαβαίνω πως απλά δεν περιγράφεται»
Ήταν η πιο τέλεια απάντηση που θα μπορούσα να πάρω!! Τα πράγματα συνέχιζαν καλά, κάθε μέρα μου έλεγε ότι με αγαπάει και πως δεν θέλει να φύγω και ότι με θέλει δίπλα του σε ότι κάνει. Δεν ξέρω μπορεί να παραλογίζομαι αλλά είναι από τα άτομα που όταν τα έχεις δίπλα σου νιώθεις ότι συμπληρώνει όλα σου τα κενά, ξέρει πότε είμαι καλά και πότε δεν είμαι, είναι το άτομο που με κάνει να ξεχνιέμαι και να χαμογελάω και το άτομο που μου αρέσει να κάνω όνειρα πλάι του!! 
Όλοι λέγανε ότι με έχει ερωτευτεί οπότε έπλεα σε πελάγη ευτυχία όταν η αλήθεια ήρθε κατακέφαλα. Όλοι ξαφνικά άρχισαν να μου λένε ότι ο Δημήτρης ήταν με άλλη στην παραλία και την φίλησε ή ότι τον είδαν αγκαλιά με άλλη και το χειρότερο ότι του αρέσει άλλη.!!!
Η αλήθεια είναι ότι πριν λίγο καιρό τον είχα δει και κόλαγε σε μία κοπέλα την Γεωργία και όταν του έλεγα να σταματήσει την παρέα μαζί της ισχυριζόταν ότι είναι απλά φίλοι. Έλα όμως που του άρεσε ενώ εμένα μου έλεγε άλλα.!!
Έτσι βρήκα αφορμή και του μίλησα για αυτά που είχα ακούσει και αυτός απλά τα αρνιόταν όλα όπως έκανε πάντα άλλωστε και με ειρωνευόταν οπότε σηκώθηκα και έφυγα, για εμένα είχε τελειώσει ο Δημήτρης. Γιατί πάντα όταν εμένα μου έλεγε να κόψω παρέες με άλλους τον άκουγα και υποχωρούσα και όταν του το ζήτησα εγώ δεν με άκουγε και ισχυριζόταν ότι δεν τρέχει τίποτα ενώ στην τελική αποκαλύφθηκε ότι είχα δίκιο.. δηλαδή τι;; Εγώ ήμουν το θύμα της υπόθεσης ;;
Αντί να έρθει και να προσπαθήσει να με κρατήσει δίπλα του όπως είχα κάνει εγώ, δεν νοιάστηκε κάν!!! Αυτό ήταν τόσο με αγαπούσε, τόσο πολύ με ήθελε.. με την πρώτη ευκαιρία με παράτησε.. αλλά βέβαια έπρεπε να το είχα φανταστεί για άλλη μια φορά με είχε πληγώσει , με είχε κάνει να πιστέψω τα ψεύτικα λόγια του!!!
Μετά από πολλά αποφασίσαμε να μείνουμε φίλοι (bad idea). Συνέχεια με πείραζε και μου κολλούσε, ήμουν έτοιμη να ενδώσω για ακόμη μια φορά γιατί τον αγαπούσα αλλά και ταυτόχρονα τόσο πληγωμένη. Του κοπάναγα συνέχεια τις ψεύτικες υποσχέσεις του και ότι με πλήγωσε για δεύτερη φορά ενώ άλλα μου έλεγε. Μερικές φορές όταν μιλάγαμε για αυτά που μου έκανε έβγαινα από τα ρούχα μου και τον βάραγα, βρισκόμουν σε τόσο χάλια κατάσταση που απλά ήθελα να ξεσπάσω πάνω του, δεν μου άρεσε που ερχόμουν σε τέτοια κατάσταση.. αλλά το προτιμούσα από το να ξαναρισκάρω να πληγωθώ..!!
Μπορεί να τσακωνόμασταν αλλά κάθε βράδυ καταλήγαμε αγκαλιά αναστενάζοντας και οι δύο..!! 
Πέρασε έτσι ο καιρός και έτσι φτάνουμε στην τελευταία μέρα μου στο χωριό. Εκείνη την μέρα είχα πει στον εαυτό μου ότι δεν θα ασχοληθώ καθόλου με τον Δημήτρη και απλά θα περάσω καλά με την παρέα μου, τα πράγματα όμως πήραν άλλη τροπή, ο Δημήτρης φαινόταν τόσο μετανιωμένος και απλά ήθελα να τελειώνει όλο αυτό οπότε του είπα κάποια πράγματα για να μπει και λίγο στην θέση μου να δει πώς ένιωσα, του έδωσα συμβουλές για να αλλάξει τα ελαττώματα του και ότι δεν είναι σωστός ο τρόπος που φέρεται στα άτομα που νοιάζονται για αυτόν και μέσα από όλα αυτά ήθελα να του δώσω να καταλάβει ότι τον νοιάζομαι και ότι τον αγαπούσα ακόμη.
Πρώτη φορά τον είδα έτσι! Απλά καθόταν με άκουγε και έδειχνε να Τα σκέφτεται όλα αυτά που του έλεγα ! Νομίζω πρέπει να κατάλαβε το λάθος του αφού μου ζήτησε συγνώμη και παραδέχτηκε τα λάθη του.
Αγκαλιαστήκαμε σφιχτά και μείναμε σιωπηλοί για λίγο, εγώ έτοιμη να κλάψω και αυτός να μου λέει ότι δεν θέλει να φύγω γιατί θα του λείψω. Με έπιασε από το χέρι και εκεί που πήγα να του πω «Που με πας;; Μην κάνεις καμία βλακεία!!» με ρωτάει « Λέγε ότι θες εγώ θα σου πάρω μαλλί της γριάς», του χαμογέλασα τον πήρα αγκαλιά και του είπα ότι θα μου λείψει!!
Σε λίγο θα έφευγα με την παρέα μου οπότε έπρεπε να αποχαιρετιστούμε, αγκαλιαστήκαμε για χιλιοστή φορά και μου είπε ότι θα του λείψω πολύ, πήγε να με φιλήσει αλλά τον σταμάτησα γιατί ήξερα ότι μετά θα ήταν χειρότερα για εμένα. Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε « εγώ άμα δεν το κάνω δεν θα αντέξω», και με φίλησε…( και όχι μην πείτε τίποτα.. γιατί, γιατί τον αγαπάω)
Αυτό ήταν δεν θα τον ξαναέβλεπα, αλλά μάλλον το ήθελε έτσι η μοίρα και συναντιόμασταν συνέχεια, δεν έδωσα σημασία και τον προσπέρασα γιατί είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ πως απλά όλα τελείωσαν και δεν άντεχα!!
Αυτός όμως έτρεξε και με πήρε αγκαλιά, τότε ήταν που δεν ξεκόλλαγα με τίποτα από πάνω του απλά του έλεγα συνέχεια «μην με ξεχάσεις, θα μου λείψεις, ότι και να γίνει εγώ θα σε παντρευτώ» πόσο ανακουφίστηκα όταν μου είπε πως με όποια και αν είναι, ότι και αν γίνει δεν θα με ξεχάσει ποτέ και πως δεν άντεχε στην ιδέα ότι φεύγω και δεν θα με ξαναδεί.
Όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν οπότε αποχαιρετιστήκαμε, μου έδωσε τον σταυρό του και μου υποσχέθηκε ότι δεν θα χαθούμε!! 

6 notes